Engel IB144 Manual do Utilizador descarregar pdf (Página 262)

214

Intusschen ook die lijst is de moeite der beschouwing dubbel waard en nu wij

eenmaal vrede hebben met de omstandigheid, dat naar de fransche woordspeling,

de ‘tekst’ hier min of meer een ‘prétexte’ is, willen wij dien tekst zoowel als het

onderwerp zelf in bijzonderheden nagaan, ten einde daarna te komen tot eene, naar

wij hopen, juiste waardeering van des dichters arbeid. Daartoe is het wenschelijk,

dat wij aan de hand van het journaal de voornaamste bijzonderheden van Bontekoe's

reis in herinnering brengen. Het was op den 19

November 1619, nadat de

Nieuw-Hoorn dus reeds bijna een jaar, onder afwisselenden voor- en tegenspoed,

onder weg was geweest, dat de schepelingen op de hoogte van straat Sunda waren

gekomen. Daar had het ongeval plaats, dat zulke noodlottige gevolgen had. De

botteliersmaat had zijn vaatje volgepompt met brandewijn uit een grooter vat, dat

in het ruim stond. Daarbij had hij gebruik gemaakt van het licht eener kaars, die hij

op een wat hooger gelegen vat had gestoken. Bij het uittrekken van den steker viel

er ‘een neus’, of zooals men in B's tijd nog zeide ‘een dief’ van de kaars in de spon

van het vat, dat open stond. Onmiddellijk daarop begon de brandewijn te

ontvlammen, het brandende vocht vloog het vat uit, de bodems borsten en de

brandewijn verspreidde zich tusschen de kolen, die mede in 't ruim lagen. Alle

pogingen, om den brand te blusschen, bleken vergeefsch. Een deel der wanhopige

manschap liet zich ter sluik in zee vallen en zwom naar de groote boot en de schuit,

die beide uitgezet waren. Ook de koopman klom bij de valreep neer en kwam zoo

in de boot. Maar Bontekoe bleef met het grootste deel der bemanning wakker stand

houden, om den brand te dooven. Helaas, zonder gevolg. Eerst werden de olievaten

aangetast en daarna, hoeveel men er ook van over boord had gesmeten, het buskruit.

Toen vloog het schip met een' geweldigen knal in de lucht.

‘En ick, Willem Ysbrantsz. Bontekoe, doe ter tydt Schipper, vloogh mede in de lucht,

wiste niet beter of ick most daermede sterven, ick stack myn handen en armen na

den Hemel, en riep: daer vaer ick heen, o Heer! weest my arme sondaer genadigh.

Meende daermede myn eynde te hebben; Doch hadde evenwel in 't opvliegen mijn

volle verstant, en bemerckte een licht in mijn herte, dat noch met eenige vrolijckheyt

vermenght was, zoo 't scheen, en quam alsoo wederom neer in 't Water, manck

(

tusschen

) de stucken en borden van 't Schip, dat heel aan stucken was. In 't Water

leggende, kreegh ick sulcke nieuwe couragie, gelijck of ick een nieuw Mensche

hadde geweest; toe siende soo lagh de groote Mast aan mijn eene zyd' en de

Fockemast aen myn ander zyd', ick klom op de groote Mast, en gingh daer op

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 ... 439 440

Sem comentários

Engel IB144 Manual do Utilizador Página 262