Engel IB144 Manual do Utilizador descarregar pdf (Página 242)

194

zal Hij geboren worden, die de aarde weder aan Gods voeten brengen zal. Hij zal

een spruit zijn van Israël. Daartoe heeft God zich Israël bewaard als zijn uitverkoren

volk. Met Abraham sloot Hij zijn verbond. - Doch ook de verworpen Ismaël was

Abrahams zoon, hij had hem lief. God is ook met hèm geweest en zal altijd met hem

zijn. Het volk van Mohammed zal komen tot den Christus, den Messias die uit

Abraham is, en daarin zal Ismaël wederkeeren tot Izak, den broeder, tot Abraham,

den vader.

Ziedaar de groote gedachte, die Da Costa bezielt. Ismaël heeft Abrahams tent

verlaten, maar hij keert eenmaal weder. En van dit denkbeeld is Hagar in de woestijn

zelve hem het

symbool

. Dit gaan wij thans toelichten.

Terwijl Hagar uitgeput nederzat aan eene waterput, zonder troost, kwam tot haar

de Engel des Heeren (Jehovah). Zij dacht verlaten te zijn, maar God was met haar.

Dan verneemt zij uit des Engels mond van den zegen, die den nog ongeboren knaap

op zijne schreden volgen zal. En hij vermaant haar, dat ze weerkeere tot haar

meesteres en, gewillig haar minderheid erkennend, zich verdeemoedige. En Hagar

kéért weder. Als Da Costa ze daar ziet in haar dolen, dan moet hij denken aan

geheel dat volk van Ismaël, dat als alle volken eens zijn dwaling zal inzien en tot

den waarachtigen Heer des Hemels en der Aarde gaan.

Eerst schildert de dichter ons de Arabische woestijn met haar verschrikking. Dan

de ellendige. En als zijn blik dan lang en peinzend de velden der Geschiedenis heeft

doorweid, dan ziet hij eindelijk de vrouw van smarten weer voor zich:

Op u een laatste blik!

Op u, te midden van dier steenwoestijnen schrik,

Gij ongetrooste, gij door onweêr voortgedrevene,

Aan zielsmart en ellende en wanhoop prijsgegevene!

Gij ook

- gij gaaft in 't eind den God des hemels eer!

Hij kwam, Hij sprak tot u. De hoogten vielen neêr.

Gij gaat voor Saraas voet uw dwazen trots bekennen;

Gij wilt in Abrams tent u aan Gods ordning wennen!

Ja! (roept ge en voelt, met één, geheel uw aanzijn vrij!)

‘o God des levens! Gij zaagt neder ook op mij.’

Dit is het slot van het gedicht, en nu heeft de lezer het overzicht, dat ons bij de

beschouwing der onderdeelen steeds voor den geest moet blijven.

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 ... 439 440

Sem comentários

Engel IB144 Manual do Utilizador Página 242