Engel IB144 Manual do Utilizador descarregar pdf (Página 261)

213

want myn raedt was ick dickwils ten enden, alsoock doe, viel daerom op myn kniejen

neder, en badt de Heere, hem smeeckende, dewijl hy my tot hiertoe hadde geredt

en bewaert onder syn genadige vleugelen en verlost uit vyer en water, van honger

en dorst, en van de quade menschen, dat het sijn Vaderlycke goedtheyt doch soude

gelieven my vorder te bewaren en my de oogen des verstants open te doen, om

den rechten wegh te vinden, opdat wy wederom by onze natie en vrienden mochten

komen, ja met diep versuchten bad' ick: ô Heere, wyst ons de wegh en geleyt my;

Doch oft uwe wysheyt voor goet en best insagh, my niet in salva (

behouden

) by

onze Natie te brengen, soo laet doch (ist u Goddelijcke wil) eenighe van 't volck

terecht komen, opdat men weten mach, hoe dattet met ons en het Schip gegaen

is. En aldus met Godt gesproocken hebbende, stont ick op, om weder af te gaen,

en sloeg myn ooghen als voor, om en wederom, aen allen oorden uyt en siet, ick

sagh aen myn rechterhand uyt, dat de Wolcken van het lant dreven, waer door het

in de kimmen klaer wierdt en sagh doe stracx twee hooge blauwe Bergen leggen

en my schoot datelyck in 't zin, dat ick tot Hoorn van Willem Cornelisz. Schouten

wel hadde hooren seggen (die wel 2 à 3mael in Oost-Indiën geweest was), dat op

de hoeck van Java twee hooghe blauwe Bergen lagen, en wij waren bij Sumatra

langs gekomen, 't welck aen de slincker-handt lagh, en deze sagh ick aan de

rechter-hant, ende in 't midden was een glop, daer ick geen Landt sien kond', en

ick wiste dat de Straet van Sunda, tusschen Java en Sumatra inliep, beelde mij

derhalven vastelyck in, dat wy wel te weegh waren, en liep doe alsoo verblydt weder

van den Bergh af, na de Koopman, en vertelden hem, dat ick sulcke Twee Bergen

gezien hadde.’

Wij kunnen ons levendig voorstellen, dat deze oogenblikken, door Bontekoe op den

bergtop van het Prinsenland doorgebracht, voor hem onvergetelijk waren. Doch ook

de lezer van zijn reisverhaal zoude de boven aangehaalde volzinnen, hoe lang van

adem ook, niet gaarne missen. De bekentenis dier echt menschelijke

kleinmoedigheid, straks in kinderlijk vertrouwen op God verkeerd en door kloek

nadenken en handelen gevolgd, zij neemt ons evenzeer voor Bontekoe in, als zijne

vroomheid en wakkerheid onzen eerbied afdwingen. Moesten wij dan ook aannemen,

dat Potgieter ons in de eerste plaats Bontekoe in zijne omzwervingen had willen

laten zien, wij zouden geene verklaring weten voor het verzuim, ons zijn held in

deze treffende oogenblikken te teekenen, eerst mismoedig neer-, dan geloovig op-

en daarna wakker rondziende. Maar Potgieter zelf leert het ons door zijn titel:

Bontekoe's avontuur vormt alleen de lijst, die de verschillende tafereeltjes, in de

Liedekens geschetst, bijeenhoudt en het ware onbillijk en onverstandig, indien wij

van den dichter iets anders wenschten, dan hij ons heeft willen geven.

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 ... 439 440

Sem comentários

Engel IB144 Manual do Utilizador Página 261