Engel IB144 Manual do Utilizador descarregar pdf (Página 260)

212

de herinnering aan dezen voortreffelijken zeeman bij zijne tijdgenooten te

verlevendigen. Hij deed dit echter op eene zeer eigenaardige wijze. Van de

verschillende episoden der reis, die van 1618 tot 1625 duurde, koos hij de meest

beroemde: het in brand vliegen der Nieuw-Hoorn en de lotgevallen van Bontekoe

en zijne makkers, die daarmede onmiddellijk samenhingen: de omzwervingen in

den Indischen Oceaan en hetgeen hun na hunne landing op de kust van Sumatra

weervoer. Hoofdonderwerp is Bontekoe's terugkeer uit een inlandsch dorp naar het

zeestrand, waar de boot was achtergebleven. Hoe hachelijk intusschen de toestand

van Bontekoe op dien tocht was, niet dit had in de eerste plaats des dichters

belangstelling gewekt: hem had vooral de wijze getroffen, waarop de Hoornsman

in zijn' doodsangst de moordzucht der beide roeiers wist af te leiden; deze bood

hem de welkome gelegenheid, om een tiental liedekens, uiteenloopend van vorm

en inhoud, als tot één snoer te verbinden. Terecht gaf dan ook de dichter bij de

afzonderlijke uitgave aan dat geheel den titel van

Liedekens van Bontekoe

. Elke

andere zou onjuist geweest zijn. Een welafgerond deel van het reisverhaal in

dichterlijken vorm zijn de

Liedekens

niet. Ware het Potgieters doel geweest, dit te

geven, dan zou hij ons ook het vervolg van den tocht der zwervelingen niet onthouden

hebben. Want met de landing op Sumatra's westkust waren de beproevingen voor

de schepelingen niet voorbij. Zij moesten weder zee kiezen en bleven zij ook, zooveel

mogelijk, de kust houden, hun leven konden zij eerst gered rekenen, toen zij na het

passeeren van straat Sunda de vloot van Frederick Houtman ontmoetten, die hen

liefderijk opnam en hun gelegenheid gaf te Batavia de hulp in te roepen van den

Gouverneur-Generaal Jan Pieterz. Koen. Er komt juist in dit gedeelte van het

reisverhaal eene plaats voor, te kenmerkend voor het karakter van Bontekoe, om

die den lezers van dit opstel te onthouden. De zwervers waren bij de Prinsen-eilanden

gekomen, zonder echter precies te weten, waar zij zich bevonden. Zij gingen aan

land, in de hoop geene menschen te ontmoeten, maar wel het een en ander te

vinden, dat hun tot spijze en drank zou kunnen strekken. Terwijl nu zijn volk het

eiland doorkruiste, besteeg Bontekoe een' berg, den hoogsten, dien hij voor zich

zag. Wat hij daar deed, verhale hij zelf.

‘(Ick) sach om ende wederom, wesende heel bedroeft en moeyelijck in mijn geest,

doordien dat het (soo mij dochte) meest op my aan quam, om de wegh te vinden,

en dewijl ick noyt in Oostindien geweest was, noch geen Stiermans gereetschap

hebbende, principael geen Compas, als verhaelt is, zoo wist ick niet, wat my beter

te doen stondt, als my op den Heere te verlaten,

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 ... 439 440

Sem comentários

Engel IB144 Manual do Utilizador Página 260